- бардор
- I[بردار]1. асоси замони ҳозира аз бардоштан; бардор-бардор кардан (касеро) маҷ. бисёр таърифу тавсиф кардан; аз ҳад зиёд иззату ҳурмат намудан касеро2. ҷузъи пасини баъзе калимаҳои мураккаб ба маънои бардоранда, тобовар, оташбардор, оббардорII[بردار]таър. ғаллае, ки дар вақти бардоштани ҳосил аз хирман бо ғалберҳо чен карда, ба давлат дода мешуд; бардор карда гирифтан аз сари хирман бо ғалбер андоза карда гирифтани ғаллаIII[بردار]бордор, мевадор, босамар, ҳосилдор
Толковый словарь таджикского языка (в 2 томах). — Душанбе, НИИ языка и литературы им. Рудаки. Под редакцией Сайфиддина Назарзода. 2008.